|
Sajjan betkent een prettige
persoon, een vriend, een helper. Er was eens een man met deze naam die
in de streek waar hij woonde bekend stond als een goede man. Hij had een
herberg voor reizigers gebouwd maar daarnaast had hij de slechte
gewoonte ontwikkeld om waardevolle spullen van de reizigers te stelen
wanneer zij 's nachts sliepen. Dit leidde er zelf toe dat hij zelfs
mensen doodde. De lijken werden door hem ’s nachts in het geheim
begraven. Sajjan werd vanwege zijn slechte gewoonten dus een “”(een
oplichter). De mensen noemden hem daarom “Sajjan ”.
Op een van hun reizen overnachtten Guru Nanak Dev en Bhai Mardana eens
in de herberg van Sajjan . 's Avonds zong Guru Nanak Dev een shabad/hymne
terwijl Bhai Mardana op een instrument speelde (genaamd ‘rubab’). De
shabad legde uit dat indien een persoon een slecht hart heeft, goede
daden slechts een vertoning zijn maar niets voorstellen. God kent onze
geest en niemand kan Hem te slim af zijn. De ware vrienden zijn
eigenlijk de goede daden van een man. Deze goede daden helpen de man
niet alleen in deze wereld maar ook na het overlijden in zijn volgend
leven. Door slechte daden maakt hij echter zijn eigen geest vuil.
Sajjan had naar deze shabad aandachtig geluisterd. Toen hij de shabad
hoorde, “zag” zijn geest de waarheid. Hij besefte dat hij een kwade man
was. Hij nam spullen weg van onschuldige reizigers die hij juist van
dienst diende te zijn. Sajjan ging naar Guru Nanak toe, vouwde zijn
handen en bekende vervolgens tegenover Guru dat hij slechts Sajjan was
in naam was maar niet in daden. Sajjan beloofde oprecht om in de
toekomst een heilig leven te leiden.
De Guru was erg blij met de verandering die hij gehoord had, en was
daarom heel vriendelijk tegenover Sajjan . Sajjan werd aangeraden al het
gesloten geld aan de armen af te geven en zijn leven vanaf nu als een
eerlijke man te leiden. Hij deed oprecht zoals de Guru hem had
opgedragen. Hij begon zij gasten hun verblijf zo aangenaam mogelijk te
maken en alles te doen voor hun wat hij kon doen. Dus werd een Sajjan
van naam maar een oplichter van beroep, een echte Sajjan in woorden en
daden nadat hij Guru Nanak had ontmoet.
Een man wordt om zijn daden
gewaardeerd. Onze ware vrienden zijn onze goede daden. Zij blijven bij
ons zelfs wanneer ons lichaam sterft. |