|
Bovenop een heuvel leefde er een
moslim Fakir. Zijn naam was vali Kandhari. Hij was tot in de wijde
omtrek bekend om zijn magische krachten. Guru Nanak was zojuist in
datzelfde gebied aangekomen en zond zijn leerling Mardana er op uit om
water te halen. Omdat er alleen water te verkrijgen was bij Vali
Kandhari ging Mardana er bij hem om vragen. Mardana vertelde de fakir
dat een grote heilige met de naam Guru Nanak gearriveerd was en dat hij
hem zeker moest bezoeken. De fakir vond dat alleen hijzelf heilig was en
was een beetje beledigd door de grote eerbied waarmee Mardana over deze
guru sprak. Hij weigerde dan ook om water te geven en zei dat als die
Guru Nanak zo heilig is dan kan hij zelf ook wel voor water zorgen. Toen
Mardana bij Guru Nanak kwam om dit te vertellen stuurde Guru Nanak hem
terug met de boodschap dat hij, de guru, slecht eens schepping van God
was en absoluut niet beweerde een heilige te zijn. De Fakir was hiervan
absoluut niet onder de indruk en weigerde nog steeds water te geven.
Hierop raapte Guru Nanak een steen op en meteen stroomde er een beekje
onder vandaan. Eigenlijk kwam dit water uit de put van de fakir .
Toen de fakir na dit alles gehoord te hebben in zijn waterput keek bleek
die put inmiddels leeg. Natuurlijk werd de fakir nu echt heel kwaad. En
er wordt gezegd dat hij toen met behulp van zijn magische krachten een
rots van de heuvel deed rollen. De rots donderde razendsnel richting het
hoofd van de guru. Toen de guru de rots zag deed hij alleen zijn
rechterhand omhoog. Zodra de rots de hand van de guru aanraakte kwam hij
tot stilstand. Door deze goddelijke aanraking smolt het steen en werd
het zacht als bijenwas. De handafdruk van de guru was er nu voor eeuwig
ingedrukt. De fakir Vali Kandhari was ditmaal erg diep onder de indruk.
Hij viel neer bij de voeten van Guru Nanak en smeekte hem om vergeving.
De guru zei toen: "Lieve vriend, zij die zo verheven leven zouden geen
hart van steen moeten hebben" en gaf Vali Kandhari zijn zegen.
De rots met de handafdruk van Guru Nanak is tot op de dag van vandaag
nog te zien. Vanaf die plek stroomt ook een beekje met kristalhelder
water en er is een gurudwara gebouwd die nu bekend is onder de naam
‘Punja Sahib’. Dit alles gebeurde in wat nu west-pakistan heet.
|
