|
Sidhi Sadhus vormen een sekte van
asceten. Zij leven over het algemeen op hoge bergen. Ze geloven dat
verlossing gezocht kan worden door het lichaam te martelen.
Guru Nanak Dev was altijd op reis. Na ver afgelegen gebieden in de
vlakten van India bezocht te hebben, ging hij naar belangrijke plaatsen
in de heuvels van de Himalaya. Terwijl hij in die heuvels op reis was,
ontmoette de Guru een groep asceten onder leiding van Gorakh Nath. In
eerste instantie waren zij verbaasd de Guru op een hoogte van 6000 meter
te zien. Ze wilden hem vernederen in een debat over de filosofie van het
leven. Dit lukte hun niet. Guru Nanak had betere argumenten. Enkele van
de vragen en antwoorden uit de discussies die toen plaatsvonden zijn als
volgt...
Nanak: “Wat is het nut van
rondzwerven? Puurheid komt alleen door Waarheid.”
Sidhas: “Wie ben jij? Wat is je naam?
Wat is je weg? Wat is je doel? Waar is je zetel? Waar woon jij, jongen?
Waar kom jij vandaan
en waar ga je naartoe?”
Nanak: “Hij (God) vertoeft
diep in de kern van elk hart. Dit is mijn zetel en mijn thuis. Ik loop
in harmonie met de Wil van de Ware Guru.
Ik kwam van de Hemelse Heer God; Ik ga naar waar dan ook hij me beveelt
te gaan. Ik ben Nanak, voor altijd onder het Bevel
van Zijn Wil.”
Sidhas:
“De wereld-oceaan is verraderlijk en onbegaanbaar; hoe kan men
oversteken?”
Nanak: “Zoals de lotusbloem
onaangeraakt drijft op het oppervlak van het water, met het bewustzijn
gericht op het Woord van de
Shabad, zo steekt men de angstaanjagende wereld-oceaan over. O Nanak,
reciteer de Naam, de Naam van de Heer en houd
de Heer in je hart.”
Sidhas: “Waar komen wij vandaan?
Waar gaan wij naartoe? Waar zullen wij opgenomen worden?”
Nanak: “Op Zijn Bevel komen wij, en
op Zijn Bevel gaan we; op Zijn Bevel versmelten wij in het opgenomen
worden. Door het Woord
van de Shabad wordt de staat van waardigheid bereikt. Wij komen uit
Waarheid voort, en versmelten vervolgens weer in
Waarheid. Het pure wezen versmelt met de Enige Ware Heer.”
Sidhas: “Wat kun je on vertellen
over het begin? In welk thuis vertoefde het absolute toen?”
Nanak: “Wij kunnen alleen een gevoel
van verbazing over het begin uiten. Het absolute verbleef toen eindeloos
diep binnenin Zichzelf.”
Sidhas:
“Wie is jouw guru? Wiens discipel ben jij?”
Nanak: “De Shabad (Woord) is de Guru
op wie ik liefdevol mijn bewustzijn richt; ik ben de 'chaylaa', de
discipel (van Shabad-Guru). O
Nanak, door alle eeuwen heen is de Heer van de Wereld mijn Guru.”
Sidhas:
“Wat is de meditatie die de geest ertoe leidt in zichzelf opgenomen te
worden?” ||45||
Nanak: “Door egoïsme en
individualisme van binnenuit uit te bannen, en door dualiteit uit te
wissen, zo wordt de sterveling één met
God.”
Sidhas: “Wat is de wijsheid waardoor
men standvastig en stabiel blijft? Welk voedsel brengt voldoening?”
Nanak: “Door het Nectar dat als
Ambrosia is (Nectar van Shabad - Woord) te drinken strijkt de ziel neer
in vrede. Honger naar de
Ware Heer zal je pijn verslinden en door de Ware Heer zal je voldaan
zijn.”
Uiteindelijk besloten zij hem te imponeren met de kracht van hun
wonderen. Ze gaven de Guru een lege schaal en vroegen hem deze te vullen
met water uit een tank die dichtbij stond. De Guru ging ernaartoe maar
kwam met lege handen terug. Hij was niet afgeleid door de diamanten en
parels die daar lagen.
De Guru zei: “Sorry! Er is geen water daar.” Zij schaamden zich toen ze
de Guru hoorden zeggen: “Ik was daarnaartoe gegaan op zoek naar water.
Ik had niets te maken met diamanten.” Zij werden zijn discipelen.
|
