|
Guru Nanak Dev verbleef bij Bhai
Lalo toen hij met zijn predikingen begon. Bhai Lalo was timmerman en
verdiende op eerlijke wijze de kost door de hele dag hard te werken. De
lokale dorpsambtenaar, Malik Bhago, was een corrupt persoon. Op een dag
nodigde hij alle dorpsbewoners uit voor een feest, zodat hij bij de
mensen in een goed blaadje zou komen te staan. Guru Nanak Dev weigerde
echter naar het feest te gaan. Er werden speciale boodschappers gestuurd
om hem op te halen. Bhago bood de Guru heerlijk eten aan en als dank
daarvoor wilde hij van de Guru goede woorden horen. In plaats van Malik
Bhago te zegenen, weigerde Guru Nanak Dev voedsel van hem aan te nemen.
Bhago was verbaasd toen hij hoorde dat zijn heerlijke voedsel werd
geweigerd en vroeg onmiddellijk waarom Guru Nanak Dev dat deed. De Guru
zei hem dat het eten dat Malik Bhago smaakvol vond en zoet, in feite was
gemaakt met bloed van de armen. In plaats van eerlijk de kost te
verdienen, had Malik Bhago de mensen geld afhandig gemaakt. Bhago voelde
zich in de verlegenheid gebracht door het stoutmoedige, openhartige
antwoord van de Guru. Alle aanwezigen waren blij dat Guru Nanak Dev
zonder angst de waarheid had gesproken. In aanwezigheid van de
respectabelen van het dorp kon Bhago deze rechtstreekse beschuldiging
niet ontkennen. Zijn gezond verstand kreeg de overhand en Malik Bhago
biechtte zijn schuld. Hij vroeg om vergiffenis voor zijn daden en
beloofde om voortaan eerlijk en rechtschapen te zijn.
Guru Nanak Dev vertelde de aanwezigen dat alleen eerlijk verdiend
voedsel, zoals dat van Bhai Lalo, goed smaakt en zoet als melk. Alle
oneerlijke verdiensten, zo zei hij, zijn het bloed van de onschuldigen.
Als druppeltjes bloed op een kledingstuk vallen, wordt dat vuil. Hoe kan
de geest van iemand die leeft van het bloed van hulpeloze mensen, vroom
en schoon blijven?
De vroomheid en persoonlijkheid van Guru Nanak Dev had zoveel effect,
dat de mensen in het heerlijke eten van Malik Bhago inderdaad bloed
zagen en in het schamele maal van Bhai Lalo daadwerkelijk melk.
‘Anderen hun rechten ontnemen, is als hun bloed laten vloeien en
vertroebelt de geest.
“In het structuur van botten, vlees en aders
verblijft de ziel als een vogel in een kooi.
O mens, wat is van mij en wat is van jou?
Ons tijdelijk verblijf hier is als de zang van een vogel op een boom.”
(Goeroe
Granth Sahib, Ang 659) |
