|
Datu (1537 AD), de zoon van Guru
Angad Dev, dacht van zichzelf dat hij aanspraak kon maken op ‘Gurgaddi’,
wat hij echter niet kon bereiken. Diep gefrustreerd trapte Datu met zijn
voet tegen Guru Amar Das toen deze op ‘Gurgaddi.’ gezeteld was. Met een
bijzondere vertoning van bevalligheid en nederigheid bleef de Guru op
‘Gurgaddi’ zitten. Hij uitte geen enkel woord van pijn. Integendeel, hij
stelde vast, “Jouw voet heeft zich zeker bezeerd aan mijn botten.” Guru
Sahib liet zich niet leiden door dwang maar door mededogen.
"sahj suhaylaa fal maskeenee"
(Guru Granth Sahib ji )
De vrucht van nederigheid is intuďtieve vrede en vreugde.
|
