|
Na de moord op Indra
Gandhi op 31 oktober 1984, werden er veel Sikhs in heel India gedood.
Dit is een gebeurtenis over een Sikh echtpaar in een klein dorp buiten
de deelstaat Punjab. Het stel was jong en amritdhari (hij/zij die de
doop geloften van de Khalsa heeft ontvangen). De Singhni (vrouw) droeg
een dastaar (Sikh tulband ) op haar hoofd. Tevens had het echtpaar een
jong kind, een zoontje.
Het Sikh echtpaar woonde in een geisoleerd boerderij, in een Hindoe
gedomineerd gebied. Toen het nieuws over de moord op Indra Gandhi het
gebied bereikte, en men erachter kwam dat Sikhs in het hele land
vermoord werden, besloten sommige lokale misdadigers dat dit de ideale
kans was om de boerderij te plunderen en het echtpaar te vermoorden.
De Singh (man) was achter dit plan gekomen, via enkele dorpelingen die
hen goed gezind waren. Hij vertelde zijn vrouw dat ze maar weinig tijd
hadden en dat er een aanval op komst was. De man zei dat ze de boerderij
moesten verlaten en vluchten om hun levens te redden. Zijn vrouw
herinnerde hem er aan dat ze Parkash (het openenstellen van) van Sri
Guru Granth Sahib op de zolder van hun huis hadden gedaan. " Hoe kunnen
we wegrennen van Guru Sahib? " zei ze.
Hij herhaalde dat er een aanval gepland was en zei dat ook hun zoon
vermoord zal worden. De vrouw stond er echter op dat het verkeerd zou
zijn om van Guru Sahib weg te rennen en de menigte de Guru Sahib's
saroop te verachten.
Hij zei toen gefrustreerd, Als ze ons eenmaal vermoord hebben, zullen
ze de saroop toch wel verachten dus waarom zouden we nog langer blijven?
We kunnen de saroop niet redden als we dood zijn. Het beste wat we
kunnen doen is onszelf redden. Er is geen enkel voordeel te behalen als
we blijven! Waarom ben je zo koppig en dom.
Zijn vrouw antwoorde dat zolang ze ademt, ze Guru Sahib niet in de steek
zal laten, zelfs niet om haar leven te redden. En dat zolang ze in leven
is, niemand het zou moeten wagen enige disrespect te tonen.
Wetend dat de menigte al onderweg is, vertelde de Singh zijn Singhni
gefrustreerd dat ze kon doen wat ze wou, maar dat hij met het kind er
vandoor zou gaan zonder haar. Hij nam toen zijn zoontje en vluchtte.
Singhni ji ging naar Guru Sahib's kamer, en deed Ardaas (een verzoek).
Ze vroeg Guru Sahib om bescherming en om de moed om, wanneer dat nodig
zou zijn, en indien nodig Shaheed (martelaar) te worden in deze seva (dienst).
Ze pakte toen haar Kirpan (zwaard) en wachtte.
Ze hoorde de menigte aankomen, schreeuwend en gewapend, bereidt om het
huis aan te vallen. Ze kwam naar beneden en stond in de deuropening met
haar uit de schede getrokken Kirpan in haar handen. Maar plotseling
begonnen de misdadigers uit het niets, zich om te draaien en weg te
rennen, angstig achterom kijkend bleven ze maar doorrennen. Singhni ji
was verward, maar wel onder de indruk van Guru Sahib's kirpa (zegening).
De menigte was verdwenen en ze zijn niet meer teruggekeerd.
Enkele dagen later kwam de Singh terug naar het dorp, om polshoogte te
nemen betreffende het lot van zijn vrouw en hun eigendommen.
Hij verwachtte dat zijn vrouw mishandeld en vermoord zou zijn, en dat
hun huis was leeggeplunderd. Terwijl hij nerveus richting zijn huis liep,
stopte een Hindu kennis hem en vroeg: Singh ji, waar haalde je die dag
zo snel al die Nihangs (Sikh strijders) vandaan?
De Singh was verward en vroeg, Waar heb je het over?
De man antwoordde, Die dag, toen die schurken op weg waren naar je
huis om aan te vallen, kwam je vrouw naar buiten en stond ze in de
deuropening omringt door een heleboel gigantische Nihangs, ze waren heel
lang en droegen allerlei soorten wapens bij zich. Waar had je die zo
snel verzameld?
De Singh realiseerde zich dat Shaheed Singhs ( overleden marterlaars die
in hoog spiritueel status bevinden en op aarde kunnen komen wanneer ze
maar willen) waren gekomen om Guru Sahib's saroop te beschermen en zijn
Singhni's moed te belonen. Hij ging snel naar huis en vroeg zijn Singhni
om vergeving; hij vertelde haar wat de dorpelingen zeiden over de
bescherming van het leger van Nihangs.
so sathigur piaaraa maerai naal hai
jithhai kithhai maino le ae shhaddaaee ||
Die Geliefde Ware Guru is altijd bij
me; waar ik ook ben, zal Hij me beschermen||
- Goeroe Granth Sahib |
