|
Vroeger toen er nog geen
vervoersmiddelen ( auto, bus, bromfietsen etc. ) waren gingen mensen
altijd in grote groepen lopend overal naartoe. Op een dag ging er een
grote groep vanuit een dorp naar Harmandir Sahib, Amritsar. In deze
groep loopt er ook een bejaarde man wie zijn broodnodige spullen en zijn
geschenk voor de Guru op zijn hoofd draagt. Deze bejaarde man had veel
liefde voor Guru Arjun Dev Ji. Ondanks het feit dat hij niet veel kan
lopen met de spullen op zijn hoofd blijft hij maar doorlopen om bij de
groep te blijven.
Na enige tijd is deze oude man
achterop geraakt en kan hij de groep niet meer bijhouden. De groep loopt
voorop en de oude man is achteraan stil gaan staan. Hij dacht toen bij
zich zelf wat moet ik nu doen ? Deze spullen op mijn hoofd zijn veel te
zwaar voor mij. Hoe moet ik nu verder gaan ? Wie gaat mij helpen met
deze spullen ? Toen riep de man naar de groep; “ Wilt er iemand mijn
spullen dragen ? Ik wil er voor betalen !! “
Nadat de oude man dit had
geroepen zag hij een lange jongeman met een ronde tulband op zijn hoofd
uit de struikjes langs de weg verschijnen. De jongeman zei tegen de oude
man; “ Baba, Waar moet u naartoe ? “ De oude man zei toen; “ Ik wil
Satgur ji ( Guru Arjun Dev Ji ) opzoeken in Amritsar, maar ik kan deze
spullen niet meer dragen. En ik ben nu uit de groep geraakt. Deze
jongeman zei toen; “ Baba, geef je spullen maar aan mij, ik draag deze
spullen wel voor je “ Deze jongeman pakte de hand van de oude man en
plaatste deze op zijn schouders en tilde de spullen van de oude man op
zijn hoofd / tulband. De oude man vroeg tijdens het lopen aan de
jongeman; “ Hoeveel moet ik je ervoor betalen ? “ De jongeman zei toen;
“Baba, mensen die naar Amritsar gaan om Satgur ji op te zoeken van deze
mensen neem ik geen geld “ De oude man was verbaasd om dit te horen. En
zei; “Wat voor werker ben je dat je geen geld neemt, weet je het zeker
dat je er geen geld voor wilt“
De jongeman zei toen opnieuw;
“Baba, mensen die naar Amritsar gaan om Satgur ji op te zoeken van deze
mensen neem ik geen geld ” Ze lopen en lopen en uiteindelijk komen ze
met Godswil aan in Amritsar. De jongeman legt de spullen van de oude man
neer en zegt tegen de oude man; “ Baba, hier zijn je spullen en nu moet
ik gaan ” De oude man was opnieuw verbaasd en zegt tegen de jongeman; “
Onderweg heb je me verhalen over de Guru ji verteld en je hebt de hele
weg spullen voor me gedragen. Iemand zo goed als jou kom je niet vaak in
je leven tegen. Ga nu niet weg, blijf tot morgenochtend dan gaan we
samen Satgur ji opzoeken “. De jongeman zei toen; “ Baba, als je wilt
kom ik morgen weer, maar nu moet ik echt gaan”. De oude man zei toen;
“Is goed ga nu maar, en morgen ontmoeten we elkaar dan in de hal waar de
Guru ji zit en dan gaan we samen Guru ji eerbieden. De jongeman zei
toen; “ Is goed, Baba !! Ik zal je morgen ontmoeten in de hal waar Guru
ji zit “.
De volgende ochtend ging de oude
man zoals gezegd naar de grote versierde hal waar Guru Arjun Dev ji zat
voor de mensen die hem kwamen opzoeken. Er waren veel mensen gekomen om
de Guru ji op te zoeken. Vele staan in de rij om de Guru ji van dichtbij
te respecteren en hun geschenk te offeren. Zo ging de oude man ook
achteraan in de rij staan. Uiteindelijk kwam hij aan de beurt, buigde
hij voor de voeten van Guru Arjun Dev Ji, offerde zijn geschenk en keek
toen naar het prachtige gezicht van Guru Arjun Dev Ji. Maar toen schrok
hij enorm dat hij omviel. Guru Arjun Dev Ji vroeg toen aan de oude man;
“Baba, wat is er gebeurd ? De oude man begon te trillen en was
nauwelijks spraakzaam, maar zei toch; “ Satguru, kunt u mij iets
vertellen; Is er iemand anders hier in Amritsar die sprekend op u lijkt
? ” Guru Arjun Dev Ji zei toen; “ Ik heb niemand hier gezien die op mij
lijkt “ De oude man zei toen; “ Satguru ji, volgens mij is er wel iemand
hier die sprekend op u lijkt “. Guru Arjun Dev Ji stond op van zijn
troon en liep toen naar de oude man toe en pakte hem stevig in zijn
armen vast; “ Baba ik begrijp wat je wilt zeggen, gister heb ik jouw
spullen op mijn hoofd gedragen “ Toen de oude man dit hoorde kon hij
zichzelf niet weerhouden om te huilen en voelde zich enorm droevig dat
hij Satgur ji zoveel moeite heeft laten doen door zijn spullen op Guru
ji zijn hoofd te laten dragen. De oude man zei toen; Ik heb zulke zwaren
spullen op uw hoofd laten dragen, ik ben zo slecht. Ik kwam hier voor uw
zegens en heb uw zoveel moeite laten doen. Guru Arjun Dev ji zei toen;
“Baba, waarom zeg je zo, om mensen naar de Shri Amritsar Darbar te laten
komen moet ik wel moeite doen “. Guru Arjun Dev Ji nam de oude man in
zijn armen en zegende hem. Op de terugweg hield de oude man iedereen
tegen die richting Amritsar ging en verzocht iedereen om zeker naar de
Shri Harmandhir Sahib te gaan op de Guru ji op te zoeken, zodat al je
pijn en zorgen zullen verdwijnen
Charan saran Gur ek painda jaaeh chal, Satgur kot paindaa aageh hoeh
layt hai
If you take one step towards the Guru, The Guru will take millions of
steps to welcome you.
- Bhai
Gurdas ji
|
