|
In de mooie bergen van Punjab stond er een
mooie tempel van de Godin voor Kracht. Binnen in deze tempel stond er
een standbeeld van deze Godin van Kracht, ter nagedachtenis. Iedere jaar
kwamen er duizenden mensen om deze tempel te bezoeken en om het standbeeld te
aanbidden. Tevens werd er jaarlijks een festival georganiseerd om de
godin te herdenken. Mensen uit heel India kwamen af om deze festival bij
te wonen. Zelfs koningen waren er aanwezig. Deze koningen brachten dure
geschenken en offers mee voor de godin. Deze dure geschenken werden in
ontvangst genomen door priesters die deze dure geschenken gebruikten
voor hun persoonlijke doelen en niet voor de armen mensen.
Shri Guru Har Gobind Sahib Ji Maharaaj en zijn sikhs kwamen hier ook om Guru Nanak
Dev Ji's leer over te brengen. Aan de ene kant werd er druk gefeest op
de festival en aan de andere kant was de Guru's Darbaar ( Gelovige
bijeenkomst ) aan de gang in een open locatie. De muzikanten zongen
verzen over God van de Adi Granth. De verzen werden zo mooi gezongen dat
dit ieders hart raakten die dit hoorden. Toen de mensen op de festival
dit hoorden verlieten ze de festival en namen ze plaats tussen de sikhs. Ook
de koningen namen plaats om de Guru's leer aan te horen.
Er bleven maar een paar mensen achter in de tempel.
Toen Bhai Bharu zag dat er maar een paar mensen in de tempel aanwezig
waren, liep hij naar het beeld en duwde deze omver. Hierdoor brak de
neus van het standbeeld. Voordat de priesters hem konden grijpen na zijn
daad rende hij de tempel uit richting de Darbar. Mensen werden hierdoor
rumoerig en renden ook achter Bhai Bharu aan. Een sterke man die zat in
Guru's Darbaar wist hem te grijpen. Mensen dachten dat hij iets gestolen
had. Paar minuten later, arriveerden ook de priesters en werd Bhai Bharu
bij de koning terecht gesteld. Deze koning zat toen ook in Guru's
Darbaar. De priester vertelden alles wat hij zag aan Guru Har Gobind Ji
Maharaaj en de koning. Toen de koning hoorden dat Bhai Bharu de
standbeeld had beschadigd gaf hij meteen bevel om Bhai Bharu levend te
metselen tussen de muren. De mensen grepen Bhai Bharu en wouden hem
wegdragen. Guru Har Gobind Ji Maharaaj zei toen; " Het is beter om eerst
het verhaal van beide kanten te horen en dan te bekijken of deze man
deze straf verdiend ". De Guru vroeg beiden partijen hun verhaal te
vertellen.
De priester begon:
Priester: " Deze man is een grote zondaar; hij heeft de neus van de
Godin gebroken en hij verdiend de doodstraf "
Bhai Bharu: " Dit is verkeerd. Ik heb niks verkeerds gedaan. "
Priester: " Het is een zonde om een beeld te breken, of niet? "
Bhai Bharu: " Ik weet niet wie jij bent en ik heb jou ook niks misdaan.
Als ik het beeld wat heb aangedaan, dan is dat tussen mij en dat beeld.
Laat het beeld maar zeggen wat het wilt."
Priester: " Het beeld is gemaakt van steen, hoe kan het wat zeggen? Als
het levend was geweest dan zou het je pakken en je straffen. "
Bhai Bharu: Als het niet kan praten of zichzelf kan verdedigen, hoe kan
dat beeld dan met u communiceren of al deze mensen redden en ieders wens
vervullen? Mijn fout is niet erger dan het breken van een kopje.
Toen de priester dit hoorde kon hij niks meer zeggen. Bhai Bharu's
woorden had ervoor gezorgd dat mensen gingen lachen en begrepen wat Bhai
Bharu bedoelde te zeggen.
Sri Guru Har Gobind Sahib Ji Maharaaj, vond hoe dan ook, dit alles niet
leuk en zei; " Luister mijn vrienden, Het is verkeerd om beelden te
aanbidden. Wij, mensen horen alleen God te aanbidden, die van ons
levende beeldjes heeft gemaakt. Maar het breken van een aanbeden beeld
is ook niet goed. We horen iedereen te respecteren en ook hen religie. Het
breken van een aanbeden beeld is netals het breken van iemands hart. En
iemands hart is de huis van God. Dus door het beeld te breken heeft Bhai
Bharu een fout begaan. Hij moet zich verontschuldigen voor wat hij heeft
gedaan en het beeld laten repareren. "
Bhai Bharu was het ermee eens geworden met de punten die Guru ji noemde
en verontschuldigde zich. Ook de mensen vonden dat dit het beste. Maar
vonden wel dat Bhai Bharu moest beloven dat hij nooit meer beelden zal
beschadigen. Bhai Bharu beloofde dit en liet het beeld repareren. Kort
daarna werd Bhai Bharu een sikh van Sri Guru Har Gobind Sahib Ji Maharaj. |
