|
Bhagat Ravidass ji was
geboren in 1376 AD in Kanshi, Varanasi in Uttar Pradesh in India. Hij
was vanuit zijn kast gezien, chamar , dit betekent dat deze mensen
werkzaam waren in het verhandelen van leer. Hij was een geboren genie.
Vanaf zijn jeugd observeerde Bhagat Ravidass zijn omgeving vanaf
dichtbij. Het viel hem op dat het kastenstelsel een belangrijk rol begon
te spelen, wat niet goed was. Geleidelijk begon hij zijn tijd te
spenderen in het gezelschap van heiligen en gelovigen waardoor hij zelf
een spiritueel Bhagat ji is geworden. Zijn hele leven had hij de
Almachtige God aanbeden en hij vertrouwde altijd en overal op Hem. Hij
aanbad uitsluitend de enige, onsterfelijk God. Materialistische zaken
konden Bhagat Ravidass ji niet van zijn spirituele pad naar God
afbrengen. Hij gaf niets om goud en zilver, hij hield alleen van God.
Zelfs toen hij door zijn ware geloof een zeer spiritueel man was
geworden, was elk gevoel van trots en ego hem vreemd. 40 van zijn verzen
zijn opgenomen in de heilige Guru Granth Sahib ji.
De vader van Bhagat
Ravidass ji verkocht schoenen. Toen Bhagat Ravidass ji ouder werd begon
hij zijn vader mee te helpen in zijn schoenenwinkel. Alleen deed Bhagat
Ravidass ji dat op zijn eigen manier. Als iemand kwam om schoenen te
kopen en hij / zij had geen geld dan gaf hij de schoenen toch mee. Als
iemand betaalde ook goed, en als iemand niet betaalde ook goed. De
ouders waren hier niet blij mee. De ouders dachten als dit zo door gaat
dan hebben we binnenkort geen schoen meer over.
De ouders besloten om
Bhagat Ravidass ji te laten trouwen, zodat hij meer
verantwoordelijkheidsgevoel zou krijgen als hij ook voor zijn vrouw
moest zorgen.
Bhagat Ravidass ji is
getrouwd en God heeft hem gezegend met een vrouw die netals Bhagat
Ravidass ji dacht. Zo gingen ze samen verder met het helpen van arme
mensen en nog meer van goede daden. De ouders waren opnieuw
teleurgesteld. De vader zei toen tegen Ravidass; “ Ik heb je verzorgd en
je laten trouwen. Ik kan mijn geld niet voor jouw uitgaven besteden. Als
je iets nodig hebt mag je dat meenemen, maar ik wil dat je het huis
verlaat en op jezelf gaat wonen”. Ravidass ji moest het huis verlaten
omdat hij niet geld in het huis bracht. Ravidass ji was teleurgesteld in
zijn ouders dat zijn ouders waarde hechten aan materialisme. Vanaf nu
begon Ravidass ji met zijn vrouw in een krottehuis te wonen.
Op en dag kwam God zelf
in een gedaante van een Brahman is het krottehuisje van Bhagat Ravidass
ji. Ravidass ji die niet wist dat God zelf in zijn huis is gekomen heeft
volgens zijn goede gewoontes met veel respect voor zijn visite gezorgd.
De Brahman Devta kwam erachter dat Bhagat Ravidass ji iemand is die een
schoon hart heeft, goede daden achter zijn naam heeft staan, maar arm
is. De Brahman Devta zei toen; “ Ik heb hier een paras, met wat je dit
aanraakt zal veranderen in goud. Als je deze goud dan verkoopt dan kan
je een mooi huis en tempels maken zodat je arme mensen die hier zullen
komen kan verzorgen, jouw God zal trots op je zijn “. Bhagat Ravidass ji
zei toen; “ Brahman ji, ik heb niet zoveel tijd om goud te maken en deze
dan ook te gaan verkopen. De tijd die ik daaraan zou moeten besteden
gebruik liever om de naam van God te reciteren. De Brahman Devta dacht
toen; “ Ik zal die paras hier laten, later zal hij wel inzien en kan hij
deze paras gebruiken”. De Brahman Devta had de paras toen aan de deur
opgehangen en is toen weggegaan. Lange tijd later kwam deze Brahman
Devta terug en zag dat Bhagat Ravidass ji nog steeds in hetzelfde huisje
en armoedig leefde. Hij zag dat Bhagat Ravidass ji aan anderen schoen
uitdeelde maar dat zijn eigen voeten bloot waren. Bhagvan ji zei toen; “
Ravidass ji, ik had je een paras gegeven om goud te maken”. Bhagat
Ravidass ji zei toen daarop; “ Waar u het heeft gelaten daar zal het dan
nog liggen”. Bhagvan ji zag dat de paras die hij had gegeven nog steeds
op dezelfde manier aan de deur hing en kwam erachter dat Bhagat Ravidass
ji niet om goud of materialisme gaf. Bhagvan ji was toen vastbesloten
dat hij Bhagat Ravidass ji niet in deze armoede zou laten leven. Bhagvan
ji zei toen; “Ravidass ji, kijk eens achter je” Ravidass draaide zich om
en zag niks bijzonders. Ravidass ji draaide zich weer om en zag dat
Bhagvan ji verdwenen was. Toen begreep Ravidass ji dat God zelf in hun
armoedig hutje was gekomen. Toen kreeg hij spijt en werd verdrietig en
voelde zich schuldig dat hij de Almachtige niet heeft kunnen herkennen.
Toen begon Bhagat Ravidass ji verzen te zingen die zijn liefde voor God
weergaven en die tevens zijn opgenomen in de Guru Granth Sahib ji.
Deze dagen was er in
Banaras bij de Ganga een fesival waar veel mensen naartoe gingen. De
vrouw van Bhagat Ravidass ji vroeg aan haar man; ‘Ravidass ji, er gaan
zoveel mensen om te baden in de Ganga, ik zou ook graag met u willen
gaan” Bhagat Ravidass ji zei toen; “Als je gaat baden in de Ganga dan
moet je een geschenk meenemen om te offeren, heb jij iets dat je kan
schenken ? ” De vrouw zei toen dat ze een damri (een armoedig geschenk)
heeft. Met schaamtegevoel besloten ze toch maar te gaan naar Banaras.
Eenmaal aangekomen zagen ze veel mensen baden in de Ganga en zagen ze
dat mensen mooie en dure geschenken ( kleding, goud of zilver ) hadden
gebracht en offerde. Alles wat werd geofferd werd meegesleurd in de
Ganga. Duizenden mensen waren er gekomen. Ravidass ji en zijn vrouw
gingen aan de rand staan van de Ganga en haalde hun offer tevoorschijn
en offerde deze in de Ganga. Nadat ze hun offer in de Ganga hadden gezet
verscheen een hand uit de Ganga en pakte de armzalige offer van Ravidass
vast. Ook hoorde iedereen een stem die zei; “Ravidass, je offer is
geaccepteerd door Ganga. Duizenden mensen die daar stonden die waren
verbaasd dat de Ganga de armoedige offer van Bhagat Ravidass ji met de
hand heeft geaccepteerd. Iedereen begon te knielen voor Bhagat Ravidass
ji en begonnen zijn naam te eren. Bhagat Ravidass ji is teruggekeerd
naar zijn armoedige huis.
Iedere ochtend als
Bhagat Ravidass ji zijn kleed afklopte waarop hij de naam van God
reciteerde kwamen 5 gouden muntstukken uit zijn kleed vallen. Bhagat
Ravidass ji hechte daar geen waarde aan en gooide ze altijd in een
hoekje.
Bhagvan ji was in Bhagat Ravidass ji zijn droom gekomen en heeft
toen gezegd dat er de volgende dag een rijke man zal komen die voor
je een huis zal bouwen. En zei; “Ravidass ji, je moet hem niet tegen
houden “. Hij werd toen wakker en vertelde dit aan zijn vrouw. Zijn
vrouw zei toen; “Als dit God’s zijn wil is, dan moet u hem niet
tegenhouden”. De volgende ochtend kwam zoals gezegd een rijke man
met veel geld. En begon te knielen voor Bhagat Ravidass ji en zei; “
Ik heb veel over u gehoord, ik kon geen kinderen krijgen en had een
belofte gedaan dat als ik een kind van God geschonken zou krijgen,
ik voor Ravidass ji een huis en tempel zal bouwen. Ik heb nu een
zoon geschonken gekregen van God en wil u nu toestemming vragen om
mijn belofte na te komen “ Ravidass heeft hem toen toestemming
gegeven en Ravidass woonde vanaf toen in de gemaakte huis.
Ravi Das, the leather-worker, praised the
Lord, and sang the Kirtan of His Praises each and every instant.
Although he was of low social status, he was exalted and elevated,
and people of all four castes came and bowed at his feet. ||2||
- Guru Granth Sahib ji pg 733
|
